یکی از مسایل مورد بحث نزد فقیهان امامیه، پاکی یا ناپاکی ذاتی انسان مشرک است. آنها می گویند: انسان مشرک، دارای ناپاکی ذاتی است و همانند سگ و خوک نجس العین می باشد، بلکه برخی از آنها در این مسئله ادعای اجماع و حتی ضرورت مذهب را نموده و دلایل متعددی از آیات و روایات برای اثبات ناپاکی ذاتی کافر که شامل انسان مشرک نیز می شود، اقامه کرده اند. در این پژوهش به روش توصیفی – تحلیلی و با گردآوری اطلاعات کتابخانه ای، ضمن بازخوانی کلمات فقها، دلایل یاد شده مورد بررسی قرار گرفته و اثبات گردیده که ادّله یاد شده تمام نمی باشند، دلالت آیات مورد استناد بر ناپاکی ذاتی انسان مشرک تمام نیست، روایات مورد استناد نیز برخی از آنها از نظر سند، مخدوش بوده و برخی از نظر دلالت بر مدّعا تمام نمی باشند، اجماع مورد ادّعا نیز اوّلاً: از نظر تحقق، مشکوک است، ثانیاً: در مسأله ای که این همه آیات و روایات، مطرح است ، این اجماع مدرکی یا محتمل المدرکیة است، که در هر صورت حجّت نیست، بنابراین ادّله ای که اثبات ناپاکی ذاتی انسان مشرک اقامه شده اند، ناتمام و مخدوش می باشند، حال اگر در این مسئله، ضرورت مذهب، وجود داشته باشد ، همان متبع خواهد بود و گرنه دلایل اقامه شده برای اثبات ناپاکی ذاتی انسان مشرک، تمام نمی باشد.

به دلیل توسعه شهرها و به ویژه تراکم بافت های مسکونی و شبکه های دسترسی، حرکت افراد پیاده در امتداد بزرگراه های شهری برای انجام سفرهای روزانه و استفاده از مراکز حمل ونقل عمومی چشم گیرتر از گذشته است. در این مورد، منظر بزرگراهی برای مسافران پیاده، به نوعی طبیعت روزانه است که شهروندان همه روزه به واسطه رفتن به محل کار، منزل یا انجام فعالیت خاص با آن مواجهند. البته، مفهوم طبیعت روزانه و آنچه در منظر روزانه درک می شود، از مفهوم یک پارک یا فضایی تفریحی، سرگرمی، ورزشی و هواخوری زمانبندی شده متفاوت است.در این مقاله، مساله چگونگی بهسازی مسیرهای پیاده در امتداد محورهای بزرگراه درون شهری و جنبه های کیفی برنامه ریزی و طراحی آنها بررسی شده است. این موضوع با تکیه بر نمونه موردی قطعه ای از بزرگراه رسالت حدفاصل پایانه های بیهقی و سیدخندان به عنوان یکی از مهم ترین مناطق اسکان جمعیت و حمل و نقل شهر تهران که مسایل زیادی درزمینه تردد پیاده حاشیه بزرگراه دارد، بررسی و آسیب شناسی شده است. چارچوب نظری با ابتناء بر مفهوم اکولوژی منظر فرمن و منظر روزانه کاپلان تدوین شده است. روش کار نیز، نوع تلفیقی راهبرد نمونه موردی-ترکیبی (synthesizing case) است. در این روش بررسی از طریق طراحی و موردپژوهی است که به شناخت موضوع، برنامه ریزی و جستجوی راه حل می پردازد. در این مورد، جمعبندی کلی حاصل تلفیق مفروضات به کمک متون تخصصی و بررسی های میدانی و به ویژه مطالعه موردی است که متکی بر فهم تجربه های پیشین به روش های کمی و کیفی است.دستاوردها و نتیجه نهایی نشان می دهد که در برخی نقاط خاص از شهر، امتداد بزرگراه فرصت مناسبی برای سفرهای کوتاه روزانه به صورت ایمن و سریع است. همچنین در محدوده مورد مطالعه، برای ارتقاء ایمنی، آرامش جسمی - روانی و کیفیت پیاده روی در امتداد نمونه موردی و حدفاصل پایانه ها، ایستگاه مترو و مراکز فعالیت، می تواند مسیر پیاده ای با توجه به مفاهیم منظر روزانه به صورت ترکیب پل، پیاده روهای موجود و اتصال لکه های سبز ایجاد شود. در پایان، تدوین شاخص های چگونگی شناسایی نیاز به بهسازی و همچنین معیارهای چگونگی بهسازی قابل تعمیم به مساله های مشابه در موقعیت های دیگر نیز ارایه شده است.

اکتشاف و تجزیه وتحلیل پارامترهای مهمی که باعث وقوع تصادفات در بزرگراه ها می شوند، می تواند به بهبود ترافیک کمک کنند. این مقاله به یک مسئله بهینه سازی چندپارامتری در راستای شناسایی پارامترهای موثر بر شدت تصادفات بزرگراهی در شهر تهران اشاره دارد و از یک مدل ترکیبی شبکه عصبی و الگوریتم ژنتیک برای انجام تجزیه وتحلیل استفاده می کند. روش این پژوهش، توصیفی-مقطعی است. جامعه آماری این پژوهش را داده های تصادفات در بزرگراه های شهر تهران در طول سال های 1394 تا 1396 تشکیل می دهند. در این پژوهش سعی شده است با استفاده از مدل ترکیبی شبکه عصبی و الگوریتم ژنتیک، پارامترهای موثر بر شدت تصادفات در شهر تهران شناسایی و اولویت بندی گردند. به این منظور در مدل ترکیبی، میزان شدت تصادف به عنوان متغیر وابسته و 4 دسته کلی از متغیرها یعنی آب وهوا، جاده، وسیله نقلیه و راننده به عنوان متغیر مستقل در نظر گرفته شده است. سپس با استفاده از روش هوش مصنوعی و پیش پردازش داده ها، ساختار بهینه مدل شبکه عصبی تعیین و در نهایت، نتیجه مدل شبکه عصبی به عنوان ورودی الگوریتم ژنتیک در نظر گرفته شد. یافته ها علاوه بر تعیین پارامترهای اصلی موثر بر شدت تصادفات (رفتار راننده، چگونگی حرکت وسیله نقلیه، نوع وسیله نقلیه و وضعیت ایمنی سطح سواره رو بزرگراه ها) نشان می دهد که الگویتم ترکیبی، عملکرد خوبی در شناسایی پارامترهای موثر بر شدت تصادفات دارد و می تواند یک بینش جدید را در راستای طراحی الگو در جهت درک بهتر و پیشگیری از حوادث مرتبط با آسیب های تصادفات در آینده فراهم سازد.

کاهش مدت زمان پاسخگویی به حوادث یکی از اهداف برنامه های مدیریت حوادث است. برنامه گشت های امداد خودرو به عنوان جزیی از سیستم مدیریت حوادث می تواند نقش موثری در برطرف نمودن سریع حادثه از طریق کاهش مدت زمان شناسایی، تایید و عکس العمل به حادثه ایفا کند. هدف از این مقاله تخصیص ناوگان میان مسیرهای حرکت گشت های امداد خودرو به گونه ای است که زمان پاسخگویی به حوادث حداقل گردد. این کار از طریق حل مدل بهینه سازی غیرخطی صورت می گیرد که تابع هدف آن حداقل نمودن زمان عکس العمل به مجموع حوادثی است که در یک دوره زمانی مشخص رخ می دهد. زمان عکس العمل در این مدل از دو بخش زمان طی مسیر در صف ناشی از حادثه و زمان طی مسیر با سرعت ثابت و در شرایط بدون تراکم تشکیل شده است. در نهایت به کارگیری مدل در شبکه بزرگراهی شهر تهران نشان می دهد که روش ارایه شده در مقایسه با سایر روش های قبلی می تواند زمان رسیدگی و پاسخگویی به حوادث را کاهش داده و از تراکم ایجاد شده در نتیجه وقوع حوادث بکاهد.

این مطالعه، با هدف تحلیل ظرفیت مقاطع پایه بزرگراهی در ایران و ارتباط آن با نحوه رفتار رانندگان انجام شده است. بزرگراه مورد مطالعه در این تحقیق، بزرگراه درون شهری شهید خرازی اصفهان است. داده های ترافیکی جمع آوری شده در ساعات مختلف روز و شب شامل تردد، سرعت متوسط و سرفاصله زمانی هستند. با استفاده از مدلهای کلان سرعت-چگالی و همچنین با تحلیل سرفاصله های زمانی وسایل نقلیه، ظرفیت خطوط مختلف قطعه پایه بزرگراهی تحت شرایط جریان غیرمنقطع تعیین شده است. نتایج حاکی از آن است که ظرفیت خطوط مختلف بزرگراه مورد مطالعه بویژه خط سبقت بیشتر از ظرفیت پیشنهادی راهنمای ظرفیت راهها HCM است. مهم ترین علت این امر، ویژگیهای متفاوت رفتاری جامعه مورد مطالعه رانندگان نسبت به سایر جوامع است. تمایل بخش عظیمی از جامعه رانندگان به انتخاب سرفاصله های غیرایمن و عدم رعایت فاصله ایمن دنباله روی بویژه در ترددهای نزدیک به ظرفیت، اگرچه ظرفیت خط را افزایش داده است ولی در عین حال سبب کاهش ایمنی و افزایش احتمال خطر تصادف نیز شده است. همچنین مشخص شد که نحوه رفتار رانندگان در خطوط مختلف بزرگراهی و نیز در ساعات شب و روز با یکدیگر متفاوت است. این مطالعه نشان داد که برای تحلیل ظرفیت بزرگراهها در ایران، اعمال تغییرات در مقادیر پیشنهادی توسط آیین نامه های کشورهای پیشرفته، رفتار صحیح تری از ترافیک را منعکس می سازد.

تصادفات ترافیکی یکی از اصلی ترین علل مر گ و‍, ‍,میر و جراحات در سرتاسر جهان به شمار می روند. سرعت به عنوان یکی از عوامل انسانی، نقش مهمی در این تصادفات دارد. برای کنترل سرعت غیر مجاز و کاهش میزان تصادفات و تلفات، متناسب با نقش معابر راهکارهای مختلفی تاکنون ارایه و مورد بررسی قرار گرفته اند. استفاده از دوربین های هوشمند کنترل سرعت(سیستم کنترل سرعت هوشمند) از جمله این راهکارهاست که برای راه ها با نقش بزرگراهی پیشنهاد گردیده است. به گونه ای که استفاده از آن ها نشان داده که بکارگیری آن ها می تواند سرعت خودرو و همچنین تصادفات جاده ای را به شکل محسوس و قابل توجهی در نزدیکی مکان های نصب دوربین های کنترل سرعت کاهش دهد. هدف از انجام این تحقیق ارزیابی ایمنی دوربین های کنترل سرعت بزرگراهی مشهد به روش ساده و ساده اصلاح شده می باشد. در تحقیق پیشرو کل شبکه بزرگراهی مشهد به طول 1/65 کیلومتر مورد مطالعه قبل و بعد قرار گرفته و ضریب اصلاح تصادفات دوربین های کنترل سرعت بزرگراهی برای اولین بار برای این دوربین ها در شهر مشهد محاسبه شده است. نتایج این مطالعه نشان می دهد که این دوربین ها در کاهش تصادفات کاربران غیر آسیب پذیر موثرتر هستنداگرچه که در کاهش تصادفات آسیب پذیر نیز موثر می باشند.

هدف از این مطالعه، استفاده از یک روش تحلیلی برای تولید منحنی های شکنندگی برای یک پل بزرگراهی در شهر تهران می باشد. به این منظور از مدل سه بعدی اجزای محدود پل، آنالیزهای استاتیکی غیرخطی و تاریخچه زمانی غیرخطی برای تولید منحنی های شکنندگی استفاده شده است. با توجه به ویژگی های خاص زلزله های نزدیک گسل و پدیده ای مانند جهت داری پیش رونده، در این تحقیق اثرات این گونه زلزله ها روی پل بزرگراهی در مقایسه با زلزله های دور از گسل با استفاده از منحنی های شکنندگی، بررسی شده است. با توجه به هندسه پل و کجی آن، برای آنالیز دقیق، پل موردنظر تحت اثر رکوردهای زلزله در جهات مختلف قرار گرفته است. مشاهده شد که منحنی های شکنندگی به زاویه ورودی، به خصوص در سطوح بالای جنبش زمین، حساس هستند. در سطوح زمین لرزش بالا مانند g 0.1 تفاوت در منحنی های شکنندگی ناشی از جهات مختلف اعمال شتاب نگاشت در برخی زاویه ها تا 2.5 برابر می باشد. همچنین، منحنی های شکنندگی که بر اساس رکوردهای نزدیک گسل با جهت داری پیش رونده ایجاد شده اند، در مقایسه با رکوردهای دور از گسل در یک سطح از جنبش زمین، احتمال فراگذشت بیشتری را از یک حالت حدی خاص نشان می دهند. منحنی های حاصله ناشی از رکوردهای دور از گسل و نزدیک گسل، دارای جهت داری پیش رونده در برخی موارد برای یک سطح جنبش زمین اختلافی 30 درصدی دارند.

تعیین ریسک خرابی لرزه ای پل های بزرگراهی ابزاری کارآمد برای تصمیم گیری نظام مند مدیریت شهری به منظور کاهش خطرات لرزه ای به شمار می آید که به تعیین منحنی های شکنندگی وابسته است. در این مقاله، تحلیل شکنندگی 6 دسته پل غیریکپارچه متعارف بتنی در ایران در 4 سطح عملکردی ارائه می شود ( صرفاً در راستای عرضی). پلها بر اساس سه دوره ی طراحی در دو حالت عرشه پیوسته و مجزا دسته بندی گردیده است. تحلیل یادشده با شبیه سازی سه بعدی به دو روش دینامیکی فزاینده و نیز استاتیکی غیرخطی انجام شده است. در تحلیل دینامیکی فزاینده، با وجود نموها نسبتاً محدود مقدار میانه ی شکنندگی با درون یابی پاسخ ها با دقت تعیین می گردد و منحنی شکنندگی سیستم و اجزا با شیوه ای سرراست از هم متمایز می شود. با اتکا به نتایج تحلیل دینامیکی، دقت تحلیل استاتیکی قابل قبول است. سه پارامتر کلیدی شامل چرخش اتصال ستون به سرستون، چرخش خمیری پای ستون در ستون های پایه میانی و جابجایی عرضی فونداسیون کوله در تحلیل شکنندگی تعیین کننده است و با دقت مدل رفتاری و حدود ظرفیت آنها تعیین شده اند. ظرفیت چرخش پلاستیک مفصل ستون ها با اتکا بر حدود دقیق تر کرنش فولاد و بتن، متاثر از نیروی محوری و وصله پوششی آرماتور طولی به دست آمده و منحنی رفتاری سه خطی نیرو-جابجایی عرضی فونداسیون کوله در مدلی مجزا استخراج گردیده است. با توجه به سنت اجرایی مرسوم در ایران، کلید برشی به عنوان مهار عرضی غیرفداشونده است. در سه دسته با عرشه ی مجزا، شمع های فونداسیون کوله از حدود الاستیک فراتر نمی رود اما در مقایسه با عرشه ی پیوسته شکننده تر هستند. ریسک لرزه ای در سطح عملکردی خرابی کامل در دسته با عرشه پیوسته با دوره ی طراحی منطبق بر نشریه 463، کمترین و در دسته ی عرشه ی مجزا با دوره ی طراحی منطبق بر نشریه ی 235، بیشترین میزان را دارد که با فرض شتاب طیفی در 0. 01 ثانیه برابر با 0. 424شتاب ثقل به ترتیب 73 و 19 درصد است.

اخیرا استفاده از ابزار شبیه سازی جریان ترافیک به عنوان یکیاز روش های کارآمد مدیریت ترافیک، کنترل ترافیک، تصمیم گیری و انتخاب راهبرد بهینه، روز به روز در حال افزایش می باشد. این در حالی است که تمامی مدل های شبیه سازی ترافیکی میکروسکوپی1 نیازمند یک مدل تعقیب خودرو مناسب اند تا بتوانند شرایط واقعی را به بهترین صورت ممکن نمایش دهند. تاکنون مدل های تعقیب خودرو بسیار زیادی مطرح شده اند. تمامی مدلهای سنتی که تاکنون ارائه شده اند به علت ماهیت چند تخصصی2 در حوزه مطالعه دارای پارامترهای بسیار زیادی هستند، به گونه ای که کالیبره نمودن این پارامترها بسیار دشوار است و هرگونه تغییر در این پارامترها حتی اگر بسیار کم باشد، در خروجی مدل اختلالات شدیدی ایجاد می کند. در این تحقیق، برای اولین بار، با استفاده ازروش رگرسیون اسپیلاین تطبیقی چندگانه 3 یک مدل تعقیب خودرو با خطای میانگین مربعات4 به مقدار 0.004 و ضریب همبستگی5 (بین داده های مدلسازی شده و داده های واقعی) به مقدار 0.98 ارائه شده است. از ویژگی های مدل پیشنهادی، توانایی تعیین بهترین تابع برازش داده های آموزشی با حجم بسیار بالا و بدون نیاز به عملیات کالیبراسیون است. خروجی این مدل، تغییرات شتاب خودروی پیرو است. برای ارزیابی عملکرد مدل پیشنهادی، خروجی آن با خروجی مدل های سنتی مطرح شامل مدل های Helly، GHR و Gipps مقایسه شد که نتایج حاصل از شبیه سازی میکروسکوپی صورت گرفته نشان نشانگر دقت مطلوب مدل پیشنهاد شده در این تحقیق، نسبت به این مدل ها است.